Gebruikersgegevens.

ALs je beeldscherm allerlei gekke kleuren begint te geven doordat er magneten te dicht bij hebben gestaan en je krijgt het er niet meer uit door de magneten weg te halen heb je veel kans op blijvende schade. Er zijn wel een paar tips om terug een normaal beeldscherm/TV te krijgen

* bij lichte storing: gewoon magneten weghalen, en beeldscherm ff uit laten staan. soms kan het helpen
* sommige beeldschermen beschikken over de degaus functie. heel handig.
* Toen ik nog videotechnieken kreeg op school vertelde de prof ooit deze tip: leg het toestel waar je storing op hebt verpakt in dekens in je kofferbak, en rij er een uurtje mee rond. (ik weet het, ontzettend ongeloofwaardig. Hij vertelde er ook bij dat hij het zelf nooit had geprobeerd)

heb juist even de specs van de eerste post bekeken, en het ziet er vet uit, maar weet iemand wat dit betekent?

" Firewire Interface 2 Plugs maybe for Possible Daisy Chaining " en dan bedoel ik voornamelijk daisy chaining. Ik gok dat dit ervoor zorgt dat je met 4 decks kan draaien (2*Final scratch 2) of heeft iemand hier een juistere uitleg voor?

ok, ik geef het toe

zelfs een buitenstaander zal gothic niet snel onder gitaargeweld klasseren; en ik wou geen enkele gothic fan beledigen of shockeren met mijn uitspraken, een paar goeie vrienden van me hebben zelfs een gothic groep. ;-)

Ik blijf natuurlijk wel bij mijn standpunt dat muziekstijlen pas interessant worden als je er wat in gaat graven. Zelf ben ik niet zo'n trance, retro of hardstyle liefhebben. (enkele nummers niet te na gesproken) Voor mij lijkt dat allemaal veel op elkaar, en ik kan er de nuances niet uithalen, omdat ik er praktisch nooit naar luister. In de tijd dat ik LJ was op zulke feesten, had ik het gevoel dat ik de hele tijd naar de zelfde 3 platen aan het luisteren was. (schiet me nu niet af, dit is geen belediging naar iemand die dit wel goede muziek vind) Terwijl mensen die hier meer naar luisteren hier waarschijnlijk wel een heleboel nuances en plezier uit kunnen halen. (wat ik hun natuurlijk ook van harte gun)

om net iets meer ontopic te verschuiven:

de absolute lounge/deephouse klassieker is voor mij st. germain met Boulevard (heb hem zelfs dubbel gekocht)
verder kan ik nog volgende artiesten aanraden:
* fila brazilla
* nightmares on wax (fantastische platen, echt waar)
* portishead (niet echt lounge, maar samen met Lamb de mooiste vrouwelijke zanglijnen ooit)
* Lamb
* Dj shadow al uitgecheckt? (ook weer niet echt "lounge", maar wel de moeite waard)
* buscemi
* sven van hees
* Aim

dat bedoel ik nu net
ok, gothic is geen gitaargeweld, het is een heel aparte stijl met een heel eigen cultuur. de muziek zelf is heel theatraal en maakt wel gebruik van gitaren, maar het is niet meer te herleiden tot gitaargebeuk.

Een buitenstaander daarentegen zal Gothic wel veel sneller onder gitaarbeuk klasseren, juist omdat hij niet vertrouwd is met de hele scene. Pas als je de muziek wat dichter bekijkt/beluisterd zul je de nuances horen die net dat genre of nummer uniek maken.

Als je ergens de overbekende sampel hoort van "Oew....Yeah....Oew.....yeah" heb je al veel kans dat je met chicago house te maken hebt ;-)

Je hebt groot gelijk, heb op dit het eigenste moment een deephouse plaat opstaan die super dansbaar is. En achteraf gezien was het verkeerd van mij om lounge te definëren als muziek waar je niet op kan dansen, of alleszins toch om daar dan deephouse en st germain bij te pakken.

Ik kan me gewoon dikwijls niet ontdoen van de indruk dat veel mensen lounge zien als de verzamelnaam voor alle tragere en/of gekkere elektronische muziek waarop het wat moeilijker dansen is. Kijk bijvoorbeeld naar "metal". voor velen is dat gewoon gitaargebeuk, terwijl je toch ook hele subculturen heb die allemaar onder "gitaargebeuk" vallen, zoals punk, nu-metal, death-metal, industrial, gothic,...

Het wordt gewoon allemaal veel interessanter begint om te graven in de muziek in plaats van alleen maar de bekende hitjes en verzamelnamen te draaien/gebruiken.

"lounge" is een term die veel wordt gebruikt voor alle soorten electronische muziek waar je (meestal) niet op kan dansen. Binnen dit vak is er nog een heel spectrum van stijlen die toch heel divers kunnen zijn.

zo heb je lounge die tegen hiphop aan schuurt (dan heb ik t wel niet over de 50 cent en dr.dre hiphop, meer richting gangstarr) een goed (en supermooi) voorbeeld hiervan is Aim - cold water music

Een andere mogelijkheid bij lounge is geflirt met jazz (check saint germain, marc moulin, en de verzamelaars van saint germain de pres café)

nog een andere richting is dan weer de oude easy listening platen, of kitscherige jaren 60 soundtracks (kinobe - slip into something more comfortable)
en dan heb je daarbuiten nog ambient, Dub, IDM, triphop, breakbeat, echte jazz, deephouse,... of combinaties tussen hierboven genoemde stijlen... zo krijg je dus een gigantisch breed spectrum van mogelijkheden en sferen die je kan samengooien tot één geheel van electronische muziek waarop je niet kan dansen

zowat twee jaar geleden was er op een gegeven moment een echte knal van lounge compilaties, want dat was op dat moment super hip, en bracht elk label gouw gouw een verzamelaartje uit met wat overschotjes van trage elecktronische muziek waarop je niet kan dansen, dikwijls samengesteld door één of andere fransman. Daar zit verschrikkelijk veel bucht tussen, maar ook een heleboel pareltjes. En doordat de knal van twee jaar geleden nu wel voorbij is, sijpelen al die compilaties nu door naar de afprijsbakken, dus hou die zeker in de gaten!

het is een traag gezongen lied.

kenmerken die regelmatig terugkomen (NIET ALTIJD)
* traag van ritme en tempo
* weinig instrumenten, vooral piano en akoustische gitaar
* gaat bijna altijd over liefde
* er wordt bijna altijd in gezongen
* ballades worden bij voorkeur gezongen tussen wat snellere nummers. veel rockgroepen gebruikten de ballad om te laten kijken dat ze ook gevoelens hadden, en om even wat minder snel te spelen (scorpions - wind of change --> scorpions waren eigenlijk hardrockers)

tussen de tafelpoten, onder de tafels lijkt me sterk...
aangezien imo weinig geluid weerkaatst wordt op het ondervlak van de tafels,
maar dat hangt dan ook weer af van de toonhoogte

ik dacht (correct me if i'm wrong) dat hele lage tonen zo verspreid worden dat ze zowat door alles heen gaan. Lage tonen zouden dus kunnen geabbsorbeerd worden. Voor bonkende bassen zou de theorie dus (in theorie) kunnen kloppen, al ben ik hier zeker geen deskundige in

maar als je over restaurants spreekt, zijn de meest voorkomende tonen toch midden en hoog, en die hebben de eigenschap dat ze veel rechtlijniger verspreid worden. Lage tonen buigen veel sneller af, maar hoge tonen gaan in een rechte lijn. Hier zou de theorie in mijn ogen niet werken omdat er weinig onder tafel gesproken wordt (letterlijk dan)

Wat dan wel zou kunnen werken: absorberend materiaal op de tafels, maar aangezien niet erg praktisch en hygienisch, zou het plafond het best haalbaar zijn in dit geval.

Alleszins moet ik er aan toevoegen dat de theorie wel interessant klinkt, maar dat ik hem nog nooit in praktijk heb gezien

gegroet, Sil

Edit: misschien klinkt mijn uiteenzetting over lage en middentonen nogal wazig. Ik zal wat opzoekwerk doen, en het wat duidelijker proberen te formuleren, maar dat zal voor morgen of overmorgen zijn

Mijn all-time favourits:
* Laurent garnier - sound of the big babou; coloured city; crispy bacon
* Underworld: moaner
* Jeff Mills - the bells
* dave clarke: red1, red2, red3, southside, shake your booty
* Umek - gatex
* Christopher Just - I'm a disco dancer (and a sweet romancer)
* Vitalic - la rock 01
* U96 - Das boot
* CJ Bolland - it ain't gonna be me, sugar sweeter, prophet
* plastikman - spastik, psyk
* ignacio - virton (chris liebing rmx)
* midfield general - coat noise
* filterheads & thomas - i love techno
* green velvet - flash, lalaland, coïtus interruptus
* josh wink - higher state of conciousnis
* Orbital - belfast
* Dave angel - funk music
* ken ishii - extra

dat is hetgeen me nu te binnen schiet, zal proberen deze lijst wat te updaten.
de lijst bestaat vooral uit techno klassiekers, zal wel af en toe een iets minder techno, of iets minder klassiek geval tussen zitten, maar tzijn allemaal platen die ik sterk kan aanbevelen :)