Gebruikersgegevens.

Links van 'reageren' staat: 'terug naar het forum'.

Afhankelijk van hoe de avond verloopt:
Toto - I can't stop loving you
Tina Turner - Simply The Best
Freddy Mercury - Crazy Little Thing Called Love

Klassiekertje (1994): Doop
De cd-singel met alle remixen wordt nog regelmatig aangeboden via de bekende occasionkanalen.

Stond er in de NEN1010 iets over tijdelijke installaties en dat die met 2,5mm2 uitgevoerd moeten zijn?
Een oprechte vraag, ik kan het fout hebben, want heb dat document niet hier liggen.

Dit natuurlijk los van wat in de praktijk 'kan'.

Wet van Murphy... Weet er alles van.

"Wie gaat er morgen openen?"
Ik: "Volgens mij ben ik dat, nog wat lichtwerkzaamheden doen en de productieleider helpen met boodschappen doen voor de productie." (Tsja, lowbudget...)
"Goed, dan krijg jij de sleutel mee."

Volgende dag moest ik nog even snel langs de Gamma voor wat materiaal. Normaal heb ik op dinsdagen de auto, maar nu staat 'ie er niet. 2 uur voor ik de deur uit moet... Ondertussen nog wat gereedschap overgegooid in een grote reiskoffer, daar ik flink wat spul moet vervoeren in het OV (ik zei toch: low-budget).
Een uur voor vertrek nog geen auto, even bellen met ma en ja hoor: die had ineens haar programma omgegooid en lekker shoppen en zo. De vorige dag was ik 02:00 thuis, dus vond het niet de moeite nog iedereen wakker te maken voor auto-overleg.
Zij komt veel te laat terug, moet nog wat anders ophalen, maar ik breng haar, sjees door naar de Gamma en laat de auto achter op het station. Ondertussen belletje naar de productieleider: "Ben een half uurtje vertraagd, kun je alvast met bewegwijzering beginnen? Ik ben onderweg!"

Op dat moment kijk ik naast me: k*t.... Waar is mijn rugzak? Uiteraard thuis laten liggen, toen ik zo gefocust was om die andere tas in de auto te gooien. Normaal heb ik een zesde zintuig dat alarm slaat als ik geen rugtas bij me heb, maar door de stress is die dus te laat afgegaan. Weer belletje naar de productieleider: "Heb je nog een andere laptop op kantoor liggen, maakt niet uit hoe en wat, als ik maar Remote Desktop kan draaien om de lichtpc te benaderen." "Alleen een iBook." "Gaat niet werken, ik heb geen VNCviewer voor Mac klaarliggen."

Op Leiden terug overstappen naar Den Haag, naar huis bellen, broertje springt op de fiets om de rugtas naar het station te brengen. Nog eens 30 minuten vertraging...
Ik kom aan, terug naar het vertrekperron. De trein komt tot stilstand, mijn broertje komt aan en ziet mij gebaren naar boven te sprinten. Ik vraag met puppie-ogen aan de conducteur nog 10 seconden te wachten, zodat ik alleen mijn tas in ontvangst kan nemen en instappen. Terwijl ik terugloop naar de trap, gaan de overige deuren al dicht. Ik neem de tas aan, sprint naar de conducteur, maar die gooit vrolijk de deur voor m'n neus dicht en haalt zijn schouders op.

Nog eens 15 minuten vertraging... Dan de overstap op Leiden: is OOK vertraagd. Nog eens 10 minuten.
Dan op Amsterdam CS: nergens trams die ook maar enigszins in de buurt van onze locatie komen. Dan maar een taxi, aangezien het allemaal begon met mijn eigen stomme schuld. Blik in de portemonnai: nog maar 11 euro en een beetje. Flappentapper heeft een rij van 10 meter. Dan maar door naar de standplaats: "Accepteer je ook creditcard?" "Waar moet je heen?" "Van Ostadestraat." "Neuh, is te dichtbij, daar doe ik het niet voor." "Anders heb ik 11 of 12 euro." "Gaat het ook niet worden, want het zal 15 of 16 euro worden."
Ondertussen begint één van die taximeesters te mompelen: "Je had toch haast, zei je!?" Blijkbaar stond het vuur in mijn ogen, want hij hield z'n mond alweer.
5 taxi's verderop wilde iemand me wel meenemen. "Als het verkeer meezit wordt het 13 euro, dus dan geef je maar wat je hebt en anders stoppen we wel bij een bankautomaat."
Helemaal super! Hij stopte de teller op 11 euro en toen waren we al praktisch op bestemming. Iedereen wel dik gestrest uiteraard, maar dit is zo'n reden waarom we extra ruim plannen. Alles was ruim op tijd af en eind van de avond onder het bier konden we er wel weer om lachen.

De volgende dag had onze productieleider overigens een zelfde soort avontuur, dus we stonden quite.
Om onduidelijke reden was de vertraging van 1,5 uur toch nog teruggelopen naar 1 uur, maar leuk is anders.
Volgende keer prop ik op voorhand wel mijn rugtas in de grotere tas.

Een terminator kan in meerdere probleemsituaties een oplossing bieden. Afhankelijk van je apparatuur, bekabeling en ketenlengte kunnen er soms reflecties ontstaan (gevolg: je apparatuur gaat spoken). Met een terminator sluit je de keten netjes af en is je signaal weer 'schoon'.
(Even kort door de bocht.)

Je geeft inderdaad zelf al de oplossing: met een externe controller heb je zelf in de hand wat de dimmerpacks doen.
Dan is het inderdaad ook mogelijk om alle 4 de kanalen per dimmerpack aan te zetten. Zorg wel dat de belastingen van de lampen niet te hoog zijn! Je kan maar 16A totaal trekken (liefst wat minder om met piekbelastingen rekening te houden).

Er zijn zat boeken verkrijgbaar.
John A. Leonard heeft het bescheiden boekje Theater Sound ooit geschreven ( bij interesse: ik heb 'm toevallig dubbel!) Daarnaast heeft Yamaha een grote bijbel uitgegeven: Sound Reinforcement Handbook.

Tot slot braaf je natuurkundelessen blijven volgen en met voldoende nieuwsgierigheid en vakinteresse kom je er na verloop van tijd vanzelf!

Ik hoorde de laatste twee jaar al signalen dat het wellicht snel afgelopen kon zijn met Focus. Hebben ze het toch nog lang weten te rekken.

Er loopt inderdaad een hoop goed personeel op de vloer rond, altijd fijn mee samengewerkt op klussen waar ik via een andere partij stond en ook deden ze regelmatig aan sponsoren van no-budget projecten met materiaal dat niet stond ingepland. Ze schijnen al langere tijd met een terugloop van producties te kampen.

Afgezien van de diverse geruchten van ernstige managementfouten, toch niet fijn om zo'n grote speler failliet te zien gaan.

Gelukkig nooit van die ongein gehad met zatlappen die aan mijn knoppen zitten. Als ze iets willen van me: ik vind alles goed, maar neem dan wel even de organisator mee die kan bevestigen dat het oké is (zodat ze altijd die persoon lastig gaan vallen).

En bitterballen? Ik krijg ze ALTIJD aangeboden. Het is denk ik een kwestie van hoe je de lokatie binnen komt lopen, zorg dat iedereen van te voren je gezicht al heeft gezien. (Voorstellen op een leuke manier, praatje maken, duidelijk maken dat je er niet bent om hen dwars te zitten, etc...)