Gebruikersgegevens.

Vrijwel alles is te omzeilen, maar het is de taak van de installateur om 't de kroegbaas niet te gemakkelijk te maken. Dateq heeft op dat punt zijn zaakjes iniedergeval netjes op orde.

Gebalanceerd maken - Ja dat is mogelijk. Vier opampjes, een paar weerstanden en C'tjes en je hebt een volwaardige gebalanceerde in- en uitgang.

De oudere SPL's hadden geen gebalanceerde in- en uitgangen. Standaard komen daar twee stukken diodekabel uit de behuizing. Deze kabels werden vaak in de versterkers vastgesoldeerd zodat gemakkelijk omzeilen van de limiter niet mogelijk was. Bij uitbouw moet je de kabel dan dus lossolderen / afknippen aan de versterkerkant. De latere SPL's hadden XLR in- en uitgangen met hierover een kap (die mee verzegeld kan worden).

Kan ik me niets bij voorstellen.. Bij een oude elco neemt de capaciteit juist af en de inwendige weerstand toe, en niet andersom. Hierdoor zou de inschakelpiek bij een oude versterker juist (iets) kleiner moeten worden, als 't verschil al merkbaar is. Een elco met dusdanig lage lekweerstand dat hij een B16 automaat laat trippen (dus vele honderden watts staat te dissiperen) vliegt je gegarandeerd binnen een paar tellen om de oren.

Inschakelpiek wordt veroorzaakt door:
A- magnetiseringsstroom van de trafo als je inschakelt (stroom hoort 90 graden na de ijlen op de spanning, echter dat klopt bij inschakelen nog niet). Het beste schakel je daarom een trafo precies op de top van de sinus in. Deze inschakelpiek duurt enkele perioden.
B- opladen van de elco's.

Mogelijk heb ik nog enkele inschakelvertraging "retrofit-kitjes" voor Crest 7001/8001 liggen (dikke NTC met relais op een printje). Ik zal een dezer dagen even voor je kijken. Heb ze ooit nieuw aangeschaft, echter nooit ingebouwd. Ik vermoed overigens dat ze nieuw nog wel leverbaar zijn, echter geen idee meer van de prijs.

De PL4.0 kán in 2 ohm belast worden, echter bij een heftige belasting gaat hij er thermisch uit.
Als het gewicht niets uitmaakt, ik heb nog een tweetal MA5000VZ's over :-) Deze hebben voldoende thermische reserve om 2-ohm stampwerk te doorstaan. Op 2 ohm zo'n 2500Wrms per kanaal (1250W per kastje).

Er zijn series QSC PL6.0 en PL9.0 welke problemen hadden met de PFC converter in de voeding. Ik heb er ergens schema's van liggen, en die PFC converter was nogal complex / "on"-standaard opgebouwd (geprogrammeerde GAL's in de aansturing etc..). Overigens is QSC niet de enigste die ooit z'n tenen heeft gestoten met high-power PFC-converters.

@JanBo, Heb je wellicht eens geprobeerd wat het resultaat was met de LabGruppen, maar dan aangesloten met extra lange speakerkabels (>20-30mtr) ? Naast 't beetje vermogensverlies gaat de uitgangsimpedantie van de eindtrap (bij de speaker) een stuk omhoog. Dit kan het "vette" klinken weer terugbrengen indien gewenst :-)

Recentelijk hier een Crown MA-5000VZ aan de dummyload vergeleken met een LAB4000. Met een realistisch pulserend subbassignaal in 4 ohm per kanaal produceerden beide amps (op 1Vrms verschil na) op de dummyload precies hetzelfde vermogen, ca. 2180Watt. Rond clip-level begon het AFS-ledje van de LAB4000 juist een beetje op te lichten ten teken dat de 15-16A netstroom bereikt waren.
In een 2-ohms belasting was de Crown in het voordeel, daar deze beide zwevende voedingsrails met wat fets parallelschakelt en daarmee een flinke bult stroom kan leveren.

Een algemeen iets wat mij telkens opvalt met een A-merk amp aan de dummyload: Ze presteren allemaal écht niet veel van de fabrieksspecificaties vandaan, MITS je juist meet..!

Er staat me iets van bij dat als je 't wachtwoord ingeeft, in jouw geval "SLLK", na de "K" de cursor eerst één positie naar rechts moet zetten (op een blanco teken) alvorens je op ENTER drukt. Anders neemt hij om één of andere reden het wachtwoord niet juist aan. Mogelijk is dit (ook) bij het invoeren fout gegaan.

Iets om even te proberen...

Er zijn twee modellen Crest pro-9001. De oudere modellen hebben wat minder eindtransistoren en willen bij een 2-ohms belasting nog wel eens defect raken. Oudere modellen dus liever niet in 2 ohm laten lopen..!

Mijn tip: Lab.Gruppen LAB2002 (nagenoeg identiek met fp3400).
Levert (gemeten) ca. 2x1600Wrms in 4 ohm bij een zwaar subbassignaal. Daarnaast erg betrouwbaar, licht van gewicht en waardevast. Tweedehands tegenwoordig voor ca. 1100 euro wel te vinden.

We zijn nu natuurlijk wel een beetje benieuwd wat er precies met de MX700 aan de hand is geweest :-)

Ik heb je het schema van de MX-700 zojuist op de e-mail gezet (even op deze PC geen FTP-tool geïnstalleerd)..

Wellicht dat het met 't schema ernaast gaat lukken.
Een MX-700 is erg basic opgebouwd, dus veel kan er niet stuk gaan. Misschien even beginnen met de volumepotmeters te controleren. Door een tik op een knop wil het pertinax plaatje met de opgedampte koolstofbanen nog wel eens breken..

Succes ermee !

Op een duits forum reeds een plaatje gevonden van het binnenwerk Klik.....

Lijkt erop dat 't één PCB betreft. Zie ik het goed dat er op drie plaatsen componenten zitten ingegoten ? Wat is dat in 't midden vooraan, een stuk experimenteerprint ??

De versterker schijnt bij DETON (www.deton.com) vandaan te komen. Ik heb halverwege 2006 ooit gevraagd om europese importeurs van hun "Mars" versterker welke que specs identiek was aan dit exemplaar. Deze bleek destijds nog niet gereed voor de europese markt wegens missende CE-markering. De "Mars" is dus blijkbaar omgedoopt naar "Core".

De DX-24 heeft enkel MIDI-poorten (daarvan heb ik enkele in gebruik).
De DX-24plus heeft als extra inderdaad de RS-232 poort erop gekregen.

Voorts zou je de settings van een DX-26 na een battery-down ook nog kunnen terugzetten met een memorycard.

Ik heb hier enkele LEM DX'ers in gebruik. Prima dingen. De LEM's vind ik beter klinken dan een Driverack PA. Met de Driverack PX heb ik geen ervaring.

De DX-26 heeft inderdaad een NiMH backup accu die wel eens vervangen moet worden (plotseling al je settings kwijt). De DX-24 heeft geen backup accu, dus da's wat veiliger indien je rack regelmatig voor lange tijd stilstaat.

Ik bedoel -dit- soort spul. Heeft vrij kleine mazen (1-2mm) en geeft een zeer stevig resultaat mits met de juiste lijm verlijmd. Verkrijgbaar bij een beetje bouwmarkt. Als je geen overdreven hoeveelheden lijm gebruikt zal massatoename de konus van een LF-driver niet noemenswaardig toenemen.

Ik zou de scheur niet enkel instrijken met lijm, maar tevens verstevigen met b.v. een glasvliesmatje (wat de stucadoors gebruiken). Reparatie voer je 't liefst natuurlijk aan de achterkant van de konus uit (ziet het netste uit). Ondergrond dun insmeren met de lijm, stukje glasvliesmat erop, en nogmaals met een klein kwastje voorzien van een laagje lijm. Probeer een vullend soort lijm te vinden (b.v. 2-componenten), geen contactlijmen als bison-tix etc.

Ik heb zo ooit een PHL 15" driver gerepareerd uit een Nexo kast waar een 4x4cm winkelhaak in de konus was gestoten. Driver draait reeds weer meer dan een jaar probleemloos mee in een PS15bass kastje. Als je de Nexo PS15 serie kent, zul je weten dat de driver middels de controller urenlang tot op het randje van de mechanische / thermische limieten wordt gedreven, tot nu toe zonder enige problemen voor de gerepareerde driver.

Kun je wellicht even kijken welke R dit is ? Mogelijk is aan de hand hiervan een losse verbinding eenvoudig terug te herleiden. Controleer ook even visueel of de wat dikkere elco's op de voedingsprint nog goed vastzitten (even PCB demonteren en zachtjes tegen de elco's duwen). Soms zit er een soldeerverbinding los, maar vaker is een stuk printbaan losgekomen rond het soldeerpunt (haarscheurtje in koperbaan). In dat laatste geval ca. 10mm links en rechts van het pad netjes schoonkrabben, reinigen met wat alcohol o.i.d., vertinnen en met een 20mm stug stukje draad repareren (b.v. draad van een willekeurige 1/4W weerstand, kun je hem mooi aan de andere poot vasthouden met je vingers zonder dat'ie heet wordt tijdens het solderen).

Naderhand natuurlijk niet vergeten de elco even mechanisch te fixeren. Een Hot-Glue die goed hecht is prima, echter de meeste bouwmarkt-types hechten erg slecht. Alternatief is een paar dots siliconenkit (hecht vrijwel overal op).

[edit] Ik zou zweren dat hierboven een paar minuten geleden een post over een rokende weerstand op de voedingsPCB stond :-)

Een foto'tje van de binnenkant erbij zou natuurlijk nóg mooier zijn :-)

Ik heb even een blik op het schema geworpen (met in 't hoofd de melding "signal present" én "input overload" zonder signaal), en ik kwam eigenlijk ook vrij vlot richting de +/-18v die via CN1 op het ana-board komt (die 14 polige die René van SA al aanhaalde). Wellicht inderdaad corrosie in deze connector.

Indien het probleem zich voordoet, controleer of je +/-18V t.o.v. ground hebt op pin 10-11 (even de groundlift uitzetten, dan kun je pin 1 van de XLR als GND voor de multimeter nemen).

Verder op het ana-board misschien even alle IC'tjes voorzichtig een beetje aandrukken en de PCB controleren op losse contacten (vooral rond connectoren of zware componenten waar de soldeerverbindingen mechanisch belast worden).

Problemen die soms optreden zijn vaak tijdrovende gruwels om op te lossen, vooral als het dingen zijn die pas optreden nadat een apparaat in een koude-vochtige ruimte heeft gestaan (erg lastig te simuleren).

Succes ermee !

De versterkermodule van de ART322a / ART325a lijkt aardig op die van de nieuwere OperaLive series (veel gelijkende componenten). In de OperaLive series is echter bezuinigd op een paar stukjes plaatwerk waardoor de module érg gevoelig is voor schokken. De hele PCB incl. koelblok hangt aan een zijde aan de connectoren / potmeter vast. Één keer wat ruw neerzetten en de handel breekt af. Daarnaast heeft de 1" HF-driver in de Opera kasten het erg zwaar, ik zie regelmatig defecte drivers en daardoor defect geraakte versterkermodules (sluiting in spreekspoel).

Sta je voor de keuze RCF ART of DB OperaLive en héb je de centen, zeker voor de RCF gaan. De actieve LEM's schijnen ook heel erg goed te zijn, echter hier heb ik zelf geen ervaring mee (is m.b.v. de zoekfunctie een hoop over terug te vinden op het forum).

Ik deed dat vroeger wel eens met een oude figuurzaagbeugel. Hierin spande ik een stuk staaldraad (verenstaal) en isoleerde dat aan één kant. Twee draden eraan, een voeding met regelbare stroombegrenzing en je kunt tempex (polystyreen) snijden. Eventueel kun je ook een gewoon figuurzaagje heet stoken (ik meen dat 5-6A voldoende was), alleen kun je daar geen hele scherpe hoeken mee maken (tandjes v/h zaagblad).