Gebruikersgegevens.

Dat heeft dan wel het risico dat een andere ILDA interface daar niet mee overweg kan. Het is handig dat deze interface deze voorziening heeft, maar het maakt geen deel uit van de ILDA standaard.
Voor hetzelfde geld sluit je een uitgangsbuffer in de return kort.

Excuses als ik zeur, maar ik denk dat de eigenschappen van de individuele leds er voor het bereikte resultaat veel meer toe doen dan de vraag of het een paar grote of veel kleintjes zijn.

Of zit er wel degelijk een stukje theorie achter ? Ik kan mij ook voorstellen dat het te maken heeft met prijs/prestatie/kwaliteit in verschillende niches van deze zich nog sterk ontwikkelende markt.

[edit]
Zijn er led-PAR achtigen met een doorlus-aansluiting voor de power ? Het lijkt mij wel handig.

Merk op dat er allerlei soorten UPSsen zijn, sommige geven zelf veel vervorming, andere schakelen de inkomende voeding direct door als de spanning maar klopt en doen dan verder niets aan de golfvorm.
Computervoedingen kunnen in het algemeen prima tegen vervorming, maar veroorzaken zelf ook nogal wat door het gelijkrichten. Actieve PFC (te herkennen aan een groot ingangsspanningsbereik) scheelt flink in de vervuiling, als het er is.

Ik kan mij voorstellen dat er problemen in dezelfde hoek zijn (te lage spanning / te hoge impedantie van het net) die de primaire kant van een eenvoudige schakelende PSU ook extra belasten. Minder spanning betekent dat er daar meer stroom moet lopen om aan de energiebehoefte van de computer te voldoen.

Een door vervorming afgetopte sinus wordt door de gelijkrichter overigens gezien als een te lage spanning, het is maar net hoe je het ziet..

Het handigst lijkt een gesloten constructie voor de galvo's, met als bodemplaat een ruim en lekker stevig koellichaam dat geforceerd gekoeld wordt.
Laservensters zijn in de handel verkrijgbaar. Ik weet niet om welk vermogen het gaat bij deze galvo's, maar mogelijk is actief koelen (TEC) een optie ? - Het zal wel wat ontwikkelwerk vergen.

Voor een 300 mW buis (Argon neem ik aan ? ) is het wat anders, ik heb eigenlijk nooit een luchtgekoelde ionlaser met uitgebreide luchtfilters gezien. Maar dat koelsysteem kun je gescheiden houden van de rest.
Wel leuk om weer eens iemand met een gaslaser te zien Welke golflengtes zijn er en hoe ga je moduleren ?

Het idee achter de interlock was (onder andere) dat zeker is dat de connectoren overal goed contact maken, vandaar ook de plaats van de interlock pinnen. Als je hem gescheiden van de rest van de verbinding laat lopen verliest hij imo een belangrijk deel van zijn waarde.
Wat wel gebruikt wordt is een bedrade remote voor de laser (noodstop, sleutelschakelaar, paar indicatielampjes) via een aparte kabel.
Maar ik kan mij ook voorstellen dat dat soort oplossingen vooral praktisch waren in het ionlaser-tijdperk..
Met een doordachte opzet moeten interlock en 'bediening' (aan//uit) van een eenvoudige projector wel te combineren zijn.

De intensiteit asymetrisch zal in de praktijk wel voldoen, een beetje interferentie op die kanalen ziet niemand. Aan de andere kant kan het ook best eens echt tegenzitten, schakelende voedingen in PC's en lasers dicteren vrijwel altijd klasse-1, het risico op een problematische lus is er.
Mogelijk zou je ze optisch kunnen scheiden of een ground-cancelling output gebruiken om hier omheen te komen.

Misschien is het, vandaag de dag, ook wel helemaal geen gek idee de analoge ILDA verbinding helemaal te vermijden en in ieder geval de DAC's in de projector te bouwen. Helaas mag USB maar een meter of 5 zijn en andere oplossingen geven meer gedoe met computers, wat mij ook niet wenslijk lijkt.

Ik zou eerder denken in de richting van UTP icm Ethercons, X,Y,I en interlock over de vier pairs.

Overigens lijkt het mij ook zinniger de projector veilig te maken dan heel veel aandacht te geven aan de ILDA verbinding. Sub-D's (de betaalbare, in ieder geval..) zijn relatief kwetsbaar, en als een kabel gesloopt wordt tijdens het gebruik weet je nooit wat er zal gebeuren en of de interlock daartegen beschermt.

Het 'ILDA protocol' zoals je het hier volgens mij bedoeld is enkel een gestandariseerde manier om de analoge stuursignalen (met een vastgesteld niveau) en een interlock op een 25p Sub-D te aan te sluiten.
Je hebt een speciale interface (met daarin o.a. een aantal DAC's die van DC tot tientallen kHz gaan) nodig om die signalen met de computer te kunnen genereren. Die kastjes en insteekkaarten komen in allerlei vormen, waaronder voornoemde bILDA. Uiteraard moeten de software en de interface met elkaar overweg kunnen.

Mijn schakelingetje is enkel bedoeld om het wegvallen van de analoge stuursignalen op te vangen, bijvoorbeeld door het vastlopen van de software, de interface of een elektronisch- of verbindings- probleem ergens voor de drivers.
Het helpt niet tegen falende drivers of galvo's, daarvoor kijkt men bij het beveiligen van closed-loop galvo's ook naar de terugkoppelsignalen.
Ik ben daar echter niet mee bekend en heb er dan ook niets voor ontworpen.
Voor beschrijvingen e.d. allicht even zoeken op de naam van het plaatje op Co, maar nogmaals, het zal de nodige verdere ontwikkeling kosten om er iets bruikbaars van te maken - als dit al een goed vertrekpunt is. Misschien had ik het niet moeten vermelden.

Wat voor interface heb je in gedachten ? Voor zelfbouw is er de bILDA, maar de keuze hangt uiteraard samen met de softwarekeuze.

Hoewel het wel weggelaten wordt lijkt een beveiliging bij het uitvallen van een galvo en/of een stuursignaal mij toch wel een prettig idee. Er zijn er diverse op de markt.
Voor detectie van stuursignalen ontwierp ik ooit zelf iets, maar dat ontwerp heeft nog niemand getest en is dus meer wat voor een elektronicaliefhebber.

De riders zijn vaak wat overdreven, maar met wat communicatie vooraf komen we er hier (een kleine studentenvereniging) eigenlijk altijd wel uit.
Zo hebben we maar twee monitorgroepen vanaf de tafel (een Spirit, idd wat met vier monitors op ons podium in het algemeen voldoende is.
We zijn maar een klein zaaltje en hebben een afdoende maar niet overdreven PA van Mackie.

Wel hebben we door de jaren heen een behoorlijke 'standaard' verzameling microfoons (Shure / Sennheiser / AKG) en ander kleinmateriaal opgebouwd, het is handig dat niet steeds te hoeven huren.

In de introductieweek hadden we een DJ staan welke per se drie CDJ's van het juiste type en een DJM wilde, die hebben we toen netjes gehuurd en nadat ik hem aan het werk had gezien had ik er ook begrip voor

Een gassoldeerboutje is voor snelle reparaties op locatie inderdaad een erg handig ding. Net als een tasje met het gebruikenlijke gereedschap en een stopcontacttester.

Verder gebruik ik zowel op werk als thuis ongeveer het gebruikenlijke. Fluke (110, 70, 73-3) en Weller (WS-80 voor loodvrij, verder magnastat)
Op het werk (iets met Hifi) heb ik verder de beschikking over een Neutrik Instruments A1, een handige alles-in-een audiotester en analyser, met een oud scoopje er aan. Om connectoren vast te houden tijdens het solderen gebruik ik bij voorkeur een bankschroef.

Thuis voor hobby en ontwikkeling vooral HP, 654A en 239A generatoren, 332A distortion analyser, Bruel en Kjaer 2416 levelmeter. Sinds vorig jaar een nieuwe scoop / logic state analyser, Rigol DS1042CD (40 MHz, 2 + 16 ch.) maar eigenlijk wordt ik ook heel hebberig van de Tektronix 7000 scoopjes die je steeds vaker ziet opduiken..
Voor metingen op de Mac zijn er een Focusrite Saffire LE geluidskaartje, Spectre en Fuzzmeasure. Verder de nodige voedingen, meetkastjes en kabels. Alle audioverbindingen zijn zo veel mogelijk symmetrisch. PCB design doe ik in Eagle, nette schema's tekenen in TinyCad op een virtuele W2k machine.

Wat ik nodig eens moet maken is een stel goede kabeltesters, punt is dat ik daar natuurlijk weer allerlei eigen ideeen bij heb waardoor het er maar niet van komt