Gebruikersgegevens.

Zéér waarschijnlijk een lekkende backup-batterij welke al e.e.a. er omheen op de PCB heeft beschadigd.
Allereerst de lekkende backup-accu vervangen (door een fatsoenlijk Varta Mempack NiMH type) en de PCB goed reinigen. Doet het probleem zich nog steeds voor, controleer de 78L05 spanningsregelaar in de nabijheid van de accu, deze heb ik al meermaals vervangen bij bovengenoemd probleem.

Succes ermee !

Als ik "vloedbekleding met een schuimrug" lees, doet dat me gelijk denken aan dat dunne spul van de Leenbakker. In een ver verleden heb ik dat ook wel eens gebruikt. Mijn tip: niet doen, zoek eventjes ergens een flightcasebouwer / verhuurbedrijf welke de Penn bekleding heeft liggen. Stukken degelijker mits goed verlijmd (b.v. met bison vloerlijm permanent, NIET het "verwijderbaar" type, daarvan is de hechtkracht te gering. Lijm verdeel je met een fijne lijmkam (meen dat ik "nr.1" gebruik). Bij te grove lijmkammen druk je de lijm door de bekleding en krijg je een grote bende.

Voor onzichtbare naden:
- Beide "flappen" over elkaar heen leggen en straktrekken (desnoods even strak vastzetten met een paar nietjes).
- Beide flappen in één keer (langs een stevig hoekprofiel) doorsnijden met een SCHERP stanleymes.
Zo krijg je twee exact tegen elkaar passende helften.

Ik zag het topic zojuist pas. Klik op www.nedis.nl even op "Login als demo gebruiker". Je hebt dan enkel geen prijzen bij de artikelen staan..

Wat bedoel je met "clippen" ? Het aangaan van het de rode limiter-LED ?
Ik neem aan dat de maximale SPL van deze kast ook een stukje lager ligt ? Zoja, hoeveel dB ongeveer ? (volgens mij staat er een schaalaanduiding bij de potmeter).

Mogelijk een defect in de limiter, heb ik al meerdere malen meegemaakt in de kleinere broertjes uit de ART-serie.

Inderdaad, pak een simplele passieve DI-box met een flinke verzwakker erin (liefst >30dB) en hang hem parallel aan de luidspreker. Een aantal (vooral actieve) DI's kunnen met een maximale input van +30dBu overweg (24,5V). Beter even zoeken naar een exemplaar wat met een hoger inputlevel overweg kan (b.v. eerste google-hit +50dBu (250V) wat in alle gevallen voldoende is).

Overigens is het ook de speaker zelf die het geluid wat kleurt, dus een 100% hetzelfde klinkend geluid ga je moeilijk uit je DI krijgen. (maar bij pickup met een microfoon heb je hetzelfde kleurende effect van je microfoon...)...

[edit] Ik zie dat de Behringer DI-100 ook met een dergelijk inputlevel overweg kan. Voor het geld een prima ding. Is wel een aktieve versie, dus óf een 9V batterij erin, óf fantoomvoeding vanuit je mixer voorzien.

Inderdaad een gevalletje verschil tussen hier en Belgium..

Schokken zou ik niet proberen op te vangen met schuim. Het gewicht op het schuim varieërt dusdanig dat de kans mijns insziens vrij klein is dat je in het "zinvol" dempende bereik van 't schuim zit. Bovendien zakt schuim vrij rap in.

Als je echt demping wil van de inhoud zou je bijvoorbeeld kunnen overwegen een stel dempers als deze doormidden te snijden en ter hoogte van de pootjes van de binnenracks onderin de kist te monteren.

Hier staat inderdaad dat de hoorn-as 5 graden gekanteld ligt in het vertikale vlak. Weer een onduidelijkheid uit de wereld : -) De foto met de in z'n geheel gekantelde kast zorgt voor enige verwarring.Het geheel kantelen van de kast is natuurlijk ook een optie, echter dan zou ik zelf een constructie moeten maken om hem schuin op een paaltje te kunnen krijgen (de K&M oplossing is te licht voor deze kast). Het zou dan toch een frame met scharnierpunt in 't midden moeten worden om het zwaartepunt in 't midden te houden (aardig wat constructiewerk), en tevens vind ik een schuin voorover "hangende" kast eigenlijk geen gezicht. De kast zal overigens toch vrijwel nooit met de hoorn onder oor-niveau gebruikt worden.

De hoorn wordt inderdaad met wat wiggen tegen de baffle gemonteerd, dus het verkleinen van de hoek is naderhand nog mogelijk.Daar heb ik een tijdje geleden ook al naar gekeken omdat ze me aardig in de smaak vielen na een keer een setje gehoord te hebben op hoog volume (wordt totaal niet agressief). Wat mij echter heeft weerhouden is de erg beperkte spreiding met de H8535/70 hoorn. Vooral in het vertikale vlak zit er érg veel afval; bij 15 graden off-axis zit je vanaf ca. 7KHz al op -12dB..

Horizontale spreiding SA8535 met H8535/70 hoorn
Vertikale spreiding SA8535 met H8535/70 hoorn

De horizontale spreiding is bovenin inderdaad kleinder dan onderin. Vergelijkbaar met de Nexo PS-hoorntjes. Echter of de hartlijn van de verticale afstraling 5 graden naar beneden ligt vraag ik me af omdat het kastje op het betreffende plaatje schuin staan. Hebben die Syrincs kastjes toevallig een 5-graden schuine polemount ?

Thanks voor de tips !

Jammer genoeg staan in de PDF van de SP3 enkel de isobaren van de SP3-45t afgebeeld. Bij de SP3-45t lijkt het er echter op dat bovenin de HF-hoorn naar bóven gekanteld is. Wat is hier de reden achter / oorzaak van ?

De beredeneerde 5-6 graden in mijn situatie lijken me dus redelijk realistisch (wellicht nog een paar graden extra, maar ik moet even kijken of 't zaakje dan nog past).

De hoorn kantelbaar maken zou wellicht leuk zijn om wat te experimenteren, echter de afstraling van de 2x12" drivers is toch vast, en het volledige kastvolume heb ik hard nodig voor de 12" drivers.

Betreffende de Syrincs kastjes met asymm. HF-spreiding, ik heb even de site doorgebladerd echter geen types aangetroffen waar die bij staat vermeld. Doel je wellicht op een obsolete type kast ?

Ik twijfel momenteel om de HF-hoorn onder een lichte hoek (5-10 graden) naar beneden te kantelen. Daar de HF-hoorn toch altijd bóven oorpositie zit, zul je er eigenlijk in geen enkel geval op achteruit gaan (mits de hoek niet te groot is). Bij een luisterafstand van ca. 15 meter en een acceptabele hoogte v/d top kom ik rond de 5-6 graden uit om de hartlijn v/d hoorn op oorhoogte te krijgen

- Wie kent kasten waarbij afstraling van de HF-hoorn asymmetrisch straalt in het verticale vlak (om ideeën op te doen) ? Reeds gevonden exemplaar: EV QRX212 -> -10graden

- Wat zal de verticale spreiding zijn van de twee boven elkaar gemonteerde 12" drivers op pak 'm beet 1KHz ? Drivers worden strak tegen elkaar aan gemonteerd. Indeling baffle

Nu de baas me weer eens wat vrije tijd heeft gegund en ik weer een setje JBL 2450SL drivers op de kop heb getikt wordt het weer eens tijd wat plankjes samen te kloppen.

Ik heb reeds een dergelijk setje toppen en deze bevallen me klankmatig érg goed (ook naast een Nexo Alpha set). Tijd dus voor een tweede setje. De PHL drivers bestellen was geen probleem, een setje JBL 2450SL drivers vinden wél. Dit is de 1,5" versie van de "standaard" 2450 driver welke ook in de JBL Array toppen zit. De 16-ohms versie hiervan is te vinden in JBL HLA-kasten (in de vorm van een 2451SL, 16 ohm). de SL-drivers hebben een gecoat diafragma (aquaplas) en klinken onderin een stukje "rustiger" dan de standaard exemplaren. Je hebt echter een processor erbij nodig, want door de coating van het diafragma valt het rendement van de driver boven de 8-9KHz rap af waardoor een heftige aktieve shelve een must is.

De robuuste JBL2332 1,5" aluminium hoorns zijn ook niet al te gemakkelijk verkrijgbaar. Zijn alleen verbouwd in de Array 489*-90 versies en de DMS1 studiomonitoren. Eigenlijk alleen via Ebay te bemachtigen met veel geduld..

In 't kort:

2x PHL 4041 (opvolger van de PHL4040)
1x JBL 2450SL op JBL 2332 hoorn (90x50 graden)

Foto's: Drivers... Plankjes...

Inmiddels is het freeswerk ook al grotendeels gedaan, verdere foto's van de bouw volgen nog.
Materiaal is 13-laags 18mm berken multiplex. Kasten worden van wat handvatten & vliegstrips voorzien.

Een nette CA6 doet afhankelijk van 't model (oude zonder of nieuwe mét speakon) zo'n 400-450 euro tweedehands.
De laatste CA9 die ik verkocht heb is inderdaad goedkoper weggegaan dan de gangbare prijs voor een CA9, maar dat had als reden dat op dit exemplaar uiterlijk het e.e.a. aan te merken was (rackoren wat verbogen etc.)

De VS'sen zijn eigenlijk bedoeld voor installatiewerk, maar zijn eveneens op de Crest-manier gebouwd (netjes en degelijk). Mits achteraan netjes ondersteund in het rack (maar dat geldt eigenlijk voor alle "trafo"-Cresten) zou ik een VS-serie gerust durven meenemen op pad.. !

Een oudere Lab2000 is helaas niet zo'n goede kandidaat op het sublaag. Voor de rest overigens wel een prima ding. Mijn keuze zou een goede MPX1200 zijn. Regelmatig voor relatief weinig geld tweedehands te koop, en presteert prima op 't sublaag.

Ik heb geen idee wat er inwendig anders aan de tactswitches is geconstrueerd. Mogelijk heeft de toeleverancier van Pioneer een batch van wat mindere kwaliteit geleverd of is Pioneer overgestapt op een ander type. De switches die als spare-part geleverd worden lijken iniedergeval OK te zijn (nog geen van teruggezien).

Bij de CDJ1000MK2's vervang ik zelden de Play/Cue tactswitches, eigenlijk enkel bij zwaar gebruikte exemplaren. Bij de MK3's gaan deze switches echter redelijk vaak stuk. Vaak bij een willekeurige andere reparatie aan een MK3 vervang in ze uit voorzorg. Tactswitches (die kleine schakelaartjes) kosten niet veel, het is wel een half uurtje werk om ze te vervangen omdat de CDJ1000MK3 een redelijk eind uit elkaar moet.

Zou je niet eerst eens een testje doen met een originele CD ? Waarschijnlijk gaat dan alles al een stuk beter en kun je gelijk gaan kijken naar een wellicht inferieure manier van het rippen van een originele CD, het naar MP3 converteren of naderhand terug converteren om te kunnen branden als audio CD. Indien het gedownloade MP3's betreft, wellicht zijn die van slechte kwaliteit. Blijkt het dan tóch in de CDJ100S te zitten, vind ik het nog vrij kort door de bocht om de speler op zich als "gebrekkig" te bestempelen.. (Leeftijd van 't loopwerk, onderhoud ?)

Qua specs kun je hem vergelijken met de LAB1300C.
Versterkergedeelte is volgens mij vrijwel identiek opgebouwd, dus klankmatig zal er niet veel verschil zijn. Enkel de voeding is wat anders opgebouwd. Niet per definitie minder goed, maar met andere vermogenshalfgeleiders (welke destijds nog redelijk zeldzaam waren voor dergelijke schakelfrequenties / vermogens en elkaar dus vrij rap opvolgden).

Feit is dat diverse fabrikanten die eigen controllers bouwen, buiten de statische equalizing ook dynamische EQ-punten inbrengen. Zo heb ik controllers hier gehad welke op laag niveau een flinke boost op het sublaag gaven (30-35Hz), welke bij toenemend volume minder wordt en in frequentie naar boven verschuift richting de afstemfrequentie van de poort. Soms zie je (vooral bij controllers voor sub-sub kasten) dat boven een bepaald niveau een dip in de transferfunctie verschijnt waar de kast een powerdip heeft (om de driver mechanisch te beschermen). Daarnaast zit in veel controllers een echte RMS-limiter om de spreekspoeltemperatuur te simuleren. Al met al functies die je met een universeel DSP'tje niet gemakkelijk nabootst.

Tip: bestudeer eens het schema van een analoge systeemcontroller (B.v. Nexo PS10td/PS15td). Je zult schrikken met hoeveel dingen zo'n controller rekening houdt.

Ik heb zo wel eens Nexo PS15td controllerd gemodificeerd voor gebruik met eigen subs (2x15" hybride i.p.v. de Nexo LS1200). Modificatie betrof hoofdzakelijk het aanpassen van de VLF-boost, de dynamische EQ'ing en de fase van het sub rond de crossoverfrequentie. Is aardig wat werk, maar het resultaat mag er zijn.

Wat is de definitie van een KOPIE ?
Wat heeft een kastje nog met een EAW SB150 te maken als er een compleet andere driver inzit en anders is afgestemd ? De kleur ?

Vrijwel alles is te omzeilen, maar het is de taak van de installateur om 't de kroegbaas niet te gemakkelijk te maken. Dateq heeft op dat punt zijn zaakjes iniedergeval netjes op orde.

Gebalanceerd maken - Ja dat is mogelijk. Vier opampjes, een paar weerstanden en C'tjes en je hebt een volwaardige gebalanceerde in- en uitgang.

De oudere SPL's hadden geen gebalanceerde in- en uitgangen. Standaard komen daar twee stukken diodekabel uit de behuizing. Deze kabels werden vaak in de versterkers vastgesoldeerd zodat gemakkelijk omzeilen van de limiter niet mogelijk was. Bij uitbouw moet je de kabel dan dus lossolderen / afknippen aan de versterkerkant. De latere SPL's hadden XLR in- en uitgangen met hierover een kap (die mee verzegeld kan worden).

Kan ik me niets bij voorstellen.. Bij een oude elco neemt de capaciteit juist af en de inwendige weerstand toe, en niet andersom. Hierdoor zou de inschakelpiek bij een oude versterker juist (iets) kleiner moeten worden, als 't verschil al merkbaar is. Een elco met dusdanig lage lekweerstand dat hij een B16 automaat laat trippen (dus vele honderden watts staat te dissiperen) vliegt je gegarandeerd binnen een paar tellen om de oren.

Inschakelpiek wordt veroorzaakt door:
A- magnetiseringsstroom van de trafo als je inschakelt (stroom hoort 90 graden na de ijlen op de spanning, echter dat klopt bij inschakelen nog niet). Het beste schakel je daarom een trafo precies op de top van de sinus in. Deze inschakelpiek duurt enkele perioden.
B- opladen van de elco's.

Mogelijk heb ik nog enkele inschakelvertraging "retrofit-kitjes" voor Crest 7001/8001 liggen (dikke NTC met relais op een printje). Ik zal een dezer dagen even voor je kijken. Heb ze ooit nieuw aangeschaft, echter nooit ingebouwd. Ik vermoed overigens dat ze nieuw nog wel leverbaar zijn, echter geen idee meer van de prijs.

De PL4.0 kán in 2 ohm belast worden, echter bij een heftige belasting gaat hij er thermisch uit.
Als het gewicht niets uitmaakt, ik heb nog een tweetal MA5000VZ's over :-) Deze hebben voldoende thermische reserve om 2-ohm stampwerk te doorstaan. Op 2 ohm zo'n 2500Wrms per kanaal (1250W per kastje).

Er zijn series QSC PL6.0 en PL9.0 welke problemen hadden met de PFC converter in de voeding. Ik heb er ergens schema's van liggen, en die PFC converter was nogal complex / "on"-standaard opgebouwd (geprogrammeerde GAL's in de aansturing etc..). Overigens is QSC niet de enigste die ooit z'n tenen heeft gestoten met high-power PFC-converters.

@JanBo, Heb je wellicht eens geprobeerd wat het resultaat was met de LabGruppen, maar dan aangesloten met extra lange speakerkabels (>20-30mtr) ? Naast 't beetje vermogensverlies gaat de uitgangsimpedantie van de eindtrap (bij de speaker) een stuk omhoog. Dit kan het "vette" klinken weer terugbrengen indien gewenst :-)

Recentelijk hier een Crown MA-5000VZ aan de dummyload vergeleken met een LAB4000. Met een realistisch pulserend subbassignaal in 4 ohm per kanaal produceerden beide amps (op 1Vrms verschil na) op de dummyload precies hetzelfde vermogen, ca. 2180Watt. Rond clip-level begon het AFS-ledje van de LAB4000 juist een beetje op te lichten ten teken dat de 15-16A netstroom bereikt waren.
In een 2-ohms belasting was de Crown in het voordeel, daar deze beide zwevende voedingsrails met wat fets parallelschakelt en daarmee een flinke bult stroom kan leveren.

Een algemeen iets wat mij telkens opvalt met een A-merk amp aan de dummyload: Ze presteren allemaal écht niet veel van de fabrieksspecificaties vandaan, MITS je juist meet..!

Er staat me iets van bij dat als je 't wachtwoord ingeeft, in jouw geval "SLLK", na de "K" de cursor eerst één positie naar rechts moet zetten (op een blanco teken) alvorens je op ENTER drukt. Anders neemt hij om één of andere reden het wachtwoord niet juist aan. Mogelijk is dit (ook) bij het invoeren fout gegaan.

Iets om even te proberen...

Er zijn twee modellen Crest pro-9001. De oudere modellen hebben wat minder eindtransistoren en willen bij een 2-ohms belasting nog wel eens defect raken. Oudere modellen dus liever niet in 2 ohm laten lopen..!

Mijn tip: Lab.Gruppen LAB2002 (nagenoeg identiek met fp3400).
Levert (gemeten) ca. 2x1600Wrms in 4 ohm bij een zwaar subbassignaal. Daarnaast erg betrouwbaar, licht van gewicht en waardevast. Tweedehands tegenwoordig voor ca. 1100 euro wel te vinden.

We zijn nu natuurlijk wel een beetje benieuwd wat er precies met de MX700 aan de hand is geweest :-)

Ik heb je het schema van de MX-700 zojuist op de e-mail gezet (even op deze PC geen FTP-tool geïnstalleerd)..

Wellicht dat het met 't schema ernaast gaat lukken.
Een MX-700 is erg basic opgebouwd, dus veel kan er niet stuk gaan. Misschien even beginnen met de volumepotmeters te controleren. Door een tik op een knop wil het pertinax plaatje met de opgedampte koolstofbanen nog wel eens breken..

Succes ermee !

Op een duits forum reeds een plaatje gevonden van het binnenwerk Klik.....

Lijkt erop dat 't één PCB betreft. Zie ik het goed dat er op drie plaatsen componenten zitten ingegoten ? Wat is dat in 't midden vooraan, een stuk experimenteerprint ??

De versterker schijnt bij DETON (www.deton.com) vandaan te komen. Ik heb halverwege 2006 ooit gevraagd om europese importeurs van hun "Mars" versterker welke que specs identiek was aan dit exemplaar. Deze bleek destijds nog niet gereed voor de europese markt wegens missende CE-markering. De "Mars" is dus blijkbaar omgedoopt naar "Core".

De DX-24 heeft enkel MIDI-poorten (daarvan heb ik enkele in gebruik).
De DX-24plus heeft als extra inderdaad de RS-232 poort erop gekregen.

Voorts zou je de settings van een DX-26 na een battery-down ook nog kunnen terugzetten met een memorycard.

Ik heb hier enkele LEM DX'ers in gebruik. Prima dingen. De LEM's vind ik beter klinken dan een Driverack PA. Met de Driverack PX heb ik geen ervaring.

De DX-26 heeft inderdaad een NiMH backup accu die wel eens vervangen moet worden (plotseling al je settings kwijt). De DX-24 heeft geen backup accu, dus da's wat veiliger indien je rack regelmatig voor lange tijd stilstaat.

Ik bedoel -dit- soort spul. Heeft vrij kleine mazen (1-2mm) en geeft een zeer stevig resultaat mits met de juiste lijm verlijmd. Verkrijgbaar bij een beetje bouwmarkt. Als je geen overdreven hoeveelheden lijm gebruikt zal massatoename de konus van een LF-driver niet noemenswaardig toenemen.

Ik zou de scheur niet enkel instrijken met lijm, maar tevens verstevigen met b.v. een glasvliesmatje (wat de stucadoors gebruiken). Reparatie voer je 't liefst natuurlijk aan de achterkant van de konus uit (ziet het netste uit). Ondergrond dun insmeren met de lijm, stukje glasvliesmat erop, en nogmaals met een klein kwastje voorzien van een laagje lijm. Probeer een vullend soort lijm te vinden (b.v. 2-componenten), geen contactlijmen als bison-tix etc.

Ik heb zo ooit een PHL 15" driver gerepareerd uit een Nexo kast waar een 4x4cm winkelhaak in de konus was gestoten. Driver draait reeds weer meer dan een jaar probleemloos mee in een PS15bass kastje. Als je de Nexo PS15 serie kent, zul je weten dat de driver middels de controller urenlang tot op het randje van de mechanische / thermische limieten wordt gedreven, tot nu toe zonder enige problemen voor de gerepareerde driver.

Kun je wellicht even kijken welke R dit is ? Mogelijk is aan de hand hiervan een losse verbinding eenvoudig terug te herleiden. Controleer ook even visueel of de wat dikkere elco's op de voedingsprint nog goed vastzitten (even PCB demonteren en zachtjes tegen de elco's duwen). Soms zit er een soldeerverbinding los, maar vaker is een stuk printbaan losgekomen rond het soldeerpunt (haarscheurtje in koperbaan). In dat laatste geval ca. 10mm links en rechts van het pad netjes schoonkrabben, reinigen met wat alcohol o.i.d., vertinnen en met een 20mm stug stukje draad repareren (b.v. draad van een willekeurige 1/4W weerstand, kun je hem mooi aan de andere poot vasthouden met je vingers zonder dat'ie heet wordt tijdens het solderen).

Naderhand natuurlijk niet vergeten de elco even mechanisch te fixeren. Een Hot-Glue die goed hecht is prima, echter de meeste bouwmarkt-types hechten erg slecht. Alternatief is een paar dots siliconenkit (hecht vrijwel overal op).

[edit] Ik zou zweren dat hierboven een paar minuten geleden een post over een rokende weerstand op de voedingsPCB stond :-)

Een foto'tje van de binnenkant erbij zou natuurlijk nóg mooier zijn :-)

Ik heb even een blik op het schema geworpen (met in 't hoofd de melding "signal present" én "input overload" zonder signaal), en ik kwam eigenlijk ook vrij vlot richting de +/-18v die via CN1 op het ana-board komt (die 14 polige die René van SA al aanhaalde). Wellicht inderdaad corrosie in deze connector.

Indien het probleem zich voordoet, controleer of je +/-18V t.o.v. ground hebt op pin 10-11 (even de groundlift uitzetten, dan kun je pin 1 van de XLR als GND voor de multimeter nemen).

Verder op het ana-board misschien even alle IC'tjes voorzichtig een beetje aandrukken en de PCB controleren op losse contacten (vooral rond connectoren of zware componenten waar de soldeerverbindingen mechanisch belast worden).

Problemen die soms optreden zijn vaak tijdrovende gruwels om op te lossen, vooral als het dingen zijn die pas optreden nadat een apparaat in een koude-vochtige ruimte heeft gestaan (erg lastig te simuleren).

Succes ermee !

De versterkermodule van de ART322a / ART325a lijkt aardig op die van de nieuwere OperaLive series (veel gelijkende componenten). In de OperaLive series is echter bezuinigd op een paar stukjes plaatwerk waardoor de module érg gevoelig is voor schokken. De hele PCB incl. koelblok hangt aan een zijde aan de connectoren / potmeter vast. Één keer wat ruw neerzetten en de handel breekt af. Daarnaast heeft de 1" HF-driver in de Opera kasten het erg zwaar, ik zie regelmatig defecte drivers en daardoor defect geraakte versterkermodules (sluiting in spreekspoel).

Sta je voor de keuze RCF ART of DB OperaLive en héb je de centen, zeker voor de RCF gaan. De actieve LEM's schijnen ook heel erg goed te zijn, echter hier heb ik zelf geen ervaring mee (is m.b.v. de zoekfunctie een hoop over terug te vinden op het forum).

Ik deed dat vroeger wel eens met een oude figuurzaagbeugel. Hierin spande ik een stuk staaldraad (verenstaal) en isoleerde dat aan één kant. Twee draden eraan, een voeding met regelbare stroombegrenzing en je kunt tempex (polystyreen) snijden. Eventueel kun je ook een gewoon figuurzaagje heet stoken (ik meen dat 5-6A voldoende was), alleen kun je daar geen hele scherpe hoeken mee maken (tandjes v/h zaagblad).