Gebruikersgegevens.

Bij een verfspuit met drukvat word de verf niet via een beker aangezogen maar uit een drukvat via een aparte slang naar de spuit gebracht. Je kan dan de druk van de verf instellen (materiaaldruk, dwz hoeveelheid verf die je erdoorjaagt) en de luchtdruk, daarmee bepaal je de mate waarin de verf verneveld wordt. Door eenzelfde hoeveelheid verf te gebruiken maar met een heel lage luchtdruk te vernevelen krijg je de spetters.

Met een normale verfspuit krijg je dat niet voor mekaar omdat op het moment dat je minder luchtdruk aanvoert er ook minder verf uit de beker aangezogen wordt.

Bijkomend probleem met warnex is dat de verf nogal dik is, met een drukvat maakt dat niks uit en kan je hem onverdund spuiten. Het slurpt wel aardig verf (ik heb uitgerekend dat als ik klaar ben met alle kasten die een nieuw laagje nodig hebben een slordige 100 liter erdoorgejaagd heb) maar dan zit er, voor zover ik kan oordelen wel een goede en stevige laag op de kasten.

In het geval van nick zijn de spetters blank. In mijn geval zijn ook de spetters zwart.

Mijn voorbeeld met warnex is volgens de handleiding gedaan, dat werkt wel prima. Ik twijfel nog om er een laag blanke laag overheen te spuiten puur voor de krasvastheid.

In het kort: Eerste laag spuiten met zowel lucht- als materiaaldruk van de verfspuit op 3 bar. Vervolgens een kwartiertje later de spetters eroverheen: materiaaldruk op 3 bar houden, luchtdruk ergens tussen de 0.5 en 1 bar (afhankelijk van hoe dik je de structuur wil hebben). Verf onverdund gebruiken.

Vereist overigens wel een verfspuit met drukvat omdat je met een simpele boven- of onderbeker de lucht- en materiaaldruk niet apart kan regelen.

Wat warnex betreft is 't eigenlijk een kwestie van RTFM, dan krijg je dit resultaat:

Beetje spetter
Veel spetter 1
Veel spetter 2

Foto's genomen met telefoon dus kwaliteit is wat minder.

Probleem is denk ik bij CDJ's ook vooral dat stekkers nogal vaak blind ingestoken worden omdat men toch wel weet waar de chassisdelen ongeveer zitten. Voor veel mensen zit de netwerkaansluiting op de CDJ "ondersteboven" omdat het clipje naar onderen moet. Dan is het rap gebeurd.
Je ziet het ook vrijwel direct aan het chassisdeel als het verkeerd gegaan is omdat het metalen plaatje aan de bovenkant verbogen is aangezien het clipje daarachter blijft haken bij terug eruithalen.

Dat is een groter apparaat waar een ethercon makkelijk in past natuurlijk.

Nogmaals,

Ik moet de eerste RJ45 op een CDJ nog tegenkomen die LOS is gekomen van de printplaat en mijn reel chassisdelen is toch alweer bijna op. Het probleem is dat de stekkers er vaak verkeerd om ingestoken worden waardoor het chassis intern stuk gaat. Dat past helaas goed genoeg en als je dat bij een computer of server een paar keer doet is het chassisdeel ook stuk. Het hele chassisdeel zit stiekum best wel goed vast op het printje, daar zorgen de voorste 2 lipjes wel voor.

Minder stugge kabels gebruiken doet overigens ook wonderen evenals de RJ eruithalen tijdens transport ook (andere kabels worden erbovenop gepropt achter de CDJ waardoor kabeltje naar beneden gedrukt wordt en er spanning op de connector komt te staan).

Volrubber betekent dat de stekker intern meer "opgevuld" is en dus geen grote holle ruimtes bevat. m.a.w. beter bestand tegen bijv. iemand die erop gaat staan.

Wellicht verstandiger om te kijken naar het verbruik van de versterkers ipv het RMS vermogen om te bepalen of het kan of niet.

Tip: In ampracks met open achterkant nooit ventilatiepanelen gebruiken maar blindpanelen !