Gebruikersgegevens.

Die verkleinende factor gaat helaas niet op, als er een hobbeltje van 1mm in de mal zit wordt die 1:1 overgenomen in het eindresultaat. De afstand tussen de kopieerring (of lager op de schacht van het freesje) is ten opzichte van de snijvlakken van het freesje altijd gelijk.

Het nadeel van zulke kopieerfreesjes is de diameter. Je moet daarmee flink wat hout verspanen (bij het frezen van inkepingen niet erg, maar wel als je door 15 mm berken heen wilt) en bovendien ben je beperkt in het hoogtebereik doordat de lager tegen de mal aan moet lopen.

Wat mij betreft is er een nog makkelijkere oplossing: gebruikmaken van een kopieerring (wordt onder de zool van de machine geschroefd) en een universeel freesje gebruiken. De meest gangbare maat kopieerring is 17 millimeter en wordt zelfs bij de meeste machines meegeleverd. Houd er rekening mee dat HS freesjes snel bot worden (standaard HS 6 mm vingerfrees kost 10-15 euro) en breken zodra je door wat dikker materiaal gaat frezen. HM is een betere optie, VHM is nog een slag duurzamer. Geef eenmalig een paar tientjes uit aan een HM spiraalgroeffrees van 6 mm en je kunt lang vooruit.

De uitsparing in de mal moet rondom het verschil tussen de radius van de kopieerring en freesje groter worden. Bij een 17 mm kopieerring (r 8,5) en een 6 mm freesje (r 3) moet de uitsparing dus rondom (8,5-3) 5,5 mm groter worden. Het voornaamste voordeel van werken met een kopieerring en standaard frees is met namelijk de flexibiliteit: geen grenzen aan de freesdiepte vanwege de lager en een veel (véél) grotere keuze in snijgereedschap.

Tot slot: door te variëren met de diameter van de freesjes kun je bijvoorbeeld de mal zodanig maken dat je met een 6 mm freesje de rubbervoet strak opsluit (handig voor positionering op de bodem) en met een 8 mm freesje rondom een millimeter speling voor in de bovenkant van binnenracks. Hoef je ook niet meer moeilijk te doen met het eronder schroeven van rubbervoetjes.

Ik gebruik voor het maken van ronde gaten in mallen trouwens een eenarmige cirkelsnijder. Die is traploos instelbaar waardoor de passing altijd precies goed is.

Ik ben inmiddels ook weer terug. Carreetje is leuk maar nadat de zaal uitgestorven was nog een tijdje bezig geweest om alles af te breken. Al met al morgenmiddag nog een keer op en neer naar Houten, occasions en trussmeuk past niet tegelijk in een Sprinter.

Wel een leuke dag gehad! Degene die uiteindelijk de stolpcase heeft gewonnen heeft grappig genoeg rond het middaguur ook uitgebreid gemeten of de afmetingen voor hem geschikt zijn, en uiteindelijk heeft 'ie de kist nog gewonnen ook.

Dit jaar ook 2 stands met de garantie dat ik niet over het hoofd te zien ben. Goed herkenningspunt zijn de massa Mad scans . Occasions zijn overigens bijzaak, waar het wel om gaat wordt zaterdag wel duidelijk.

Voor de Varyscans bestaan bij Penn in ieder geval geen inlays, mogelijk dat je wel de losse inlays bij een leverancier van JB Lighting kunt krijgen? Andere optie zou zijn om een inlay te zoeken die er enigszins op lijkt.

Wat wel vaker gebeurt is met behulp van 50mm hardschuim of ethafoam de wanden bekleden waar de base van de kop op komt te liggen. Wel ervoor zorgen dat de kop zelf tussen dat schuim ingeklemd wordt, dus dat kan betekenen dat je ofwel extra schuimdikte nodig hebt, ofwel zorgen dat de houten wanden iets naar binnen komen. Als er geen goede inlay te vinden is kan dit een prima alternatief zijn.

200mL Is wel erg veel, de hoeveelheid vloeistof die zich naar verloop van tijd in de machine ophoopt is eerder in de orde van grootte van 20-50mL. Ik zou toch eens controleren of er nergens leidingen lekken. (En wees gewaarschuwd; het openmaken is vervelend werk: stuk of 24 schroeven die eruit moeten, en als het tegenzit is de vloeistofslang ook zodanig kort dat je de filter er even af moet halen zodat de slang een stukje de zwarte buitenslang inkan)

Voor wat betreft inzetbaarheid: ook voor wat grotere zalen vond ik het wel te doen. Ik heb 'm een tijd geleden eens gebruikt voor een tent van 15*30, en ook dat ging prima. Niet verwachten dat je net als met een rookmachine de boel ineens blauw kunt zetten, gewoon aanzetten en rustig door laten pruttelen. Ik kreeg op die manier een fatsoenlijke nevel zonder gezeur over rookwolken. Maar eigenlijk was dat ook het enige goede aan de machine, en woog wat mij betreft niet op tegen de troep. Zo erg zelfs dat ik bereid was het 4-5 voudige uit te geven voor een Martin fazer die vlekkeloos (letterlijk) zijn werk deed.

Wat is het verschil tussen dit en cd-spelers in afzonderlijke cases bovenop een andere kist op wielen? Zolang de spelers goed in het schuim zitten is er niks aan de hand. Dit soort kisten zijn tenminste niet met een aanloopje in de bus te smijten.

Flink aan het klussen geweest zo te zien, netjes. Is zo'n grote kist nog (alleen?) te hanteren? Wat staat er eigenlijk in de handgrepen gestanst?

Voor het organiseren van kabelmeuk kun je ook gebruikmaken van plakzadels. Zijn zelfklevende vierkante beugels waar tiewraps doorheen geregen kunnen worden waarmee de kabels gebundeld en aan de kant gehouden worden. Andere mogelijkheid zijn die kabelspiralen die om kabels heengewikkeld kunnen worden, maar da's voor in racks misschien wat overdreven.

Ik zou eerder rubbervoetjes op de bovenkant van de wielplank zetten om schuiven tegen te gaan. Als het dan nog beweegt kan er altijd nog een spanbandje omheen. Onderling stapelen van cases kan het beste met stapelbare bolhoeken of rubbervoetjes (als je bijvoorbeeld bij 19" racks van gelijke grootte de rubbervoetjes in de uiterste hoeken tegen het hoekprofiel zet, vallen de voetjes ook strak in de hoek van het rack waar deze opgestapeld is)

Die speciale stapeldoppen hebben als nadeel dat ze niet zo makkelijk op hun plek schuiven. Bij het stapelen van materiaal wil je niet eerst 5x de boel moeten verschuiven voordat het op zijn plek valt. Zou ik zelf dus nooit doen.

Als je toch een standaardformaat kist op een wielplaat wilt stapelen kun je beter een opstaande rand op de wielplaat zetten. Gaat wel ten koste van de flexibiliteit, maar is nog altijd praktischer dan stapeldoppen.

Houd er rekening mee dat popnagels niet luchtdicht zijn. Met 4 handgrepen á 10 popnagels betekent dat een behoorlijk lek. Voor de stijfheid hoef je het niet te doen; voor zover de "verzwakking" door handgrepen relevant is, biedt een stevige handgreep die passend ingefreesd is nagenoeg dezelfde constructiecontinuïteit als hout. Niet druk om maken dus, een houten paneel is ook met een paar uitsparingen erin nog stijf genoeg.