Gebruikersgegevens.

Beste (Walt) Contour,

ik heb geen tijd om op korte termijn omstandig te antwoorden.
Lees gewoon je post eens rustig na en hoe je in de verdediging gaat.
Dit is geen antwoord, puur verdediging.
Hoeft niet. Ik vertrouw erop dat the Punisher OK is. Maar niet wat ik zoek. je verkoopt toch geen aspirines of vitamine C ?

Ik begrijp wel dat je als vader van de Punisher (inmiddels al volwassen lees ik, en een indicator hoe jullie kijken naar de concurrentie) je kind door dik en dun verdedigt. Maar tenslotte vergelijken wij twee verschillende systemen: het ene dat van +- 65 to 100 Hz inzetbaar is, een ander van +-25 to 100 Hz. Dus een van een kleine octaaf met een van twee octaven.
Natuurlijk kan er met EQ en stacken bijgeschaafd worden, maar dit geldt voor beide systemen.
Wat ik het vreemdst vind dat jullie alsmaar de stacked Punisher simulaties vergelijken met metingen van een enkele Tuba. Ik heb tot nu toe een enkele Punisher meeting gezien, maar vermoedelijk zijn de scherpste pieken en dalen eruit gefilterd.
Dit is geen waarde oordeel: ik probeer enkel een duidelijk beeld te krijgen.

De sinus is als gewoonlijk een vereenvoudigd model dat mensen gebruiken om deelaspecten van een systeem te benaderen. Zo wordt de Sinus ook misbruikt als zogezegde wetenschappelijke meting.
Zo wordt de sinus gebruikt om de harmonische vervorming te meten van een versterker. Soms zie je verwoede discussies over versterkers die 0,01 of 0,005 % vervorming hebben. Terwijl twee versterkers met identieke vervorming compleet verschillend kunnen klinken. Anderzijds spreekt men heel weinig over de vervorming veroorzaakt door de speakers die meestal in de percenten draait, tot zelfs in de tientallen procenten voor het laag. (EV publiceert die soms)
De Punisher is waarschijnlijk niet om aan te horen op 150 hz. Ik vermoed dat het geen vervorming is, maar een reeks echo's met verschillende tijdsconstanten. Dit blijkt dan weer accepteerbaar te zijn voor sommige instrumenten, maar complete waanzin voor stemmen.

Een en ander heeft vermoedelijk te maken met de fysische beperkingen van meetapparatuur en de ongelooflijke verfijning van ons oor. Tenslotte kan geen enkel apparaat tippen aan ons oor; noch in dynamiek, noch in discriminatie.
Ik ben zeker geen specialist, maar ik vermoed dat het te maken heeft met het feit dat ons oor een verfijnde spectrum analyser in zich heeft die het geluid doorgeeft als een verzameling van frekwentie gerelateerde niveau en fase signalen, waaruit onze hersenen dan richting, snelheid en missend geluid kunnen afleiden. Voorbeeld de bas die wij "horen" in een telefoon of in een kleine transistorradio.
Vreemd genoeg kunnen onze hersenen een blokgolf (dus met vele oneven harmonischen) herkennen, zelfs als die verzonden worden als een reeks van verschillende signalen door bijv. de laag, midden en hoog speakers die allemaal een verschillende vertraging en kleur hebben, en die dus ons oor bereiken onder een vorm die niet noodzakelijk sterk op een blokgolf lijkt.
Mijn aanvoelen is dat het signaal/tijdsdiagram of het niveau/frekwentiediagram gewoon onvoldoende is om een systeem te meten.
En juist omwille van het feit dat ik op al die gebieden weinig vooruitgang zie, denk ik dat er te weinig academisch onderzoek plaats vind.
Maar misschien zoek ik niet genoeg.

Ik sta in bewondering voor je pedagogische talent. Niettemin blijft het een oververeenvoudigde benadering. (zoals je met een groter rietje grotere bellen (diepere bassen) kan blazen)Bovengenoemde uitspraak is al tienduizend jaar aktueel. Ik hoop dat onze kleinkinderen toch niet hetzelfde zeggen over hetzelfde probleem.
Wat zei men alweer over quantum mechanica voor Einstein langskwam ?

PS: een zuivere sinus in muziek bestaat gewoonweg niet: het feit dat hij aanzwelt en afzwakt maakt dat het geen zuivere sinus kan zijn (tenzij hij aan en afgezet wordt op de nuldoorgang).

Ik heb zo de indruk dat voor de meeste theorie, en zeker voor wat hoorns betreft, teruggevallen wordt op wetenschappelijke publicaties van 20 of meer jaren oud. Inmiddels lijkt mij er geen of weinig evolutie op wetenschappelijk gebied, of toch niet in het publiek domein. Een stukje kennis druppelt toch door in de simulatoren. Een aantal voorbeelden:
* hoe werkt een Karlson horn, en waarom zijn sommige goed, andere slecht. Hoe die te berekenen
* welk hoornverloop geeft minder vervorming, en wat indien het hoornverloop niet het normale stereotype verloop heeft
* welke vervorming geeft een kast (BR en andere) en hoe komt het dat sommige vervorming aangenaam is en andere irriteert
* waarom niemand kan voorspellen tot welke grensfrequentie de Punisher goed zal klinken, en waarom hij dan precies slecht klinkt
* waarom een phase plug zou moeten helpen, maar dan slecht blijkt te klinken
* waarom de Tuba een relatief goede gevoeligheid heeft rond zijn halve Fs, maar niemand weet wat er met de excursie gebeurd
* waarom de Punisher volgens sommigen alleen tot zijn recht komt in grote/open ruimtes en volgens anderen ook in middelgrote zalen
* hoe een optimale 6order bandpass te ontwerpen en wanneer maakt de kleuring hem onbruikbaar
* Waarom bas omni-bidirectioneel heet te zijn, maar dat er toch wat mensen problemen hebben met directionaliteit (er bestaan subwoofers met een "stille" achterkant - Punishers in zalen of enkele meters afstand)
* waarom er nog geen algorithme bestaat dat in functie van de behoeften en eventueel kast volume parameters, een lijst kan generen van de geschikte drivers

Uiteraard kan een dwaas meer vragen stellen dan 1000 wijzen kunnen beantwoorden. Niettemin valt het mij op dat in de audio wereld veel gebaseerd is op empirische gegevens, van horen zeggen, omdat de anderen het zo doen, of gewoon hype. In een woord: ervaring of zo.
Dit gezegd zijnde, in ander vakdomeinen is het vermoedelijk niet altijd beter.

Een conclusie zou dus kunnen zijn: als je beperkt vermogen hebt, dan ben je beter af met B&C, moet het een stuk meer zijn, dan ben je beter af met de Ciare.
Helaas is het zo eenvoudig niet omdat er nog andere factoren spelen. Enkel metingen op de echte systemen kunnen uitsluitsel geven.
Tenslotte is er geen mens die weet of the Ciare in de Punischer zijn volledige Xmax gebruikt of slechts de helft. En de resultaten kunnen niet geprojecteerd worden op een ander speaker ontwerp zoals de Tuba, die meer een hybride ontwerp is.

Ik ben steeds verbaasd dat er aan de academische kant van de zaak weinig onderzoek gedaan wordt.

Voor PA zijn de Tuba's vermoedelijk geen SPL monsters, ten opzichte van klassieke bass gitaar kasten vermoedelijk wel. Men kan ze ook zien als een combinatie van een kleine punisher (-3 dB ?) en een kleine X1 (-6dB ?). Ten slotte is niet iedereen enthousiast om met x Punishers en y X1's en Z mid-bass ... op te trekken.

Betreffende de nodige Xmax blijft er een vraagteken. In praktijk "schijnen" er geen problemen te ontstaan door een beperkte Xmax. Vermist geen enkele simulator in staat is het gemeten sub laag te voorspellen, lijken mij er ook geen zinnige dingen te zeggen betreffende de nodige Xmax onder de hoorn frekwentie. Behalve natuurlijk dat veel Xmax altijd comfortabel is, maar dit betaal je dan met minder gevoeligheid.
Tot nu toe heb ik met de B&C 12TBX100 het beste simulatieresultaat. Die zou het in theorie ook goed moeten doen in de Punisher. Maar zoals gewoonlijk zal er wel een verschil zijn tussen theorie en praktijk.

Bill probeert het maximum uit een box te krijgen. Dat het sub-40 10 Db lager zou liggen; jammer maar beter dan niks zoals met andere hoorns. Hij probeert het te verkopen met de stelling dat hoe dan ook, de subbassen in realiteit toch 10 dB lager liggen. Of dit nu zo is omdat de meeste PA's het niet aankunnen of dit echt zo is blijft voor mij een open vraag.
Wel heb ik de indruk dat 50 % van de bas spelers (incl Tom Danley) vinden dat de subbassen nodig zijn, terwijl de andere helft vindt dat je die juist moet vermijden. De meest populaire Ampeg 810 kast stopt rond 70 à 80 Hz. Mogelijk worden die subbassen vermeden omdat er geen goede boxen bestaan of omdat de subbassen alle vermogen opeten.
Blijft een feit dat je met de Tuba's een krachtige EQ nodig heb. Maar ik denk wel dat je op ieder ogenblik de compromis kan kiezen tussen diepgang en volume.

Nog niet. Ik ben gewoon aan het uitkijken welk hoorn de beste compromis geeft, in mijn wagen kan en geen behoefte heeft aan een paar broertjes om toch maar iets sublaag te laten horen. Diepgang heeft voorrang op SPL. Tot nu toe lijkt een variante van de Tuba30 de beste keuze. We beslissen wel als de (werk)vakantie nadert.

Vermoedelijk een misverstand hier. De tuba schijnt slechts bruikbaar te zijn tot ongeveer 100 Hz zoals de meeste gevouwen hoorns. Gezien zijn efficientie vanaf 80 Hz nog omhoog gaat, begin je beter alvast af te remmen op 80 Hz, zodat je crost of 100 HZ.